هشتم مارس روز جهانی زن بر زنان آزاده و مبارز که از زمان جنگ جهانی دوم تا به امروز مبارزه کرده اند و برای رسیدن به آزادی از جان و مال و خون خود گذشته اند مبارک باشد. هرساله در هشتم ماه مارس در تمامی کشورهای دنیا زنان با برقراری آکسیون ها و گردهمایی صدای خودشان را به گوش جهانیان میرسانند و به همه یادآوری میکنند که زنان هم دوشادوش مردان از حق و حقوق بالایی برخوردار بوده و هستند. درست در همین روز هم فرقه ترو ریستی رجوی به سر کردگی مریم قجر بزک کرده و به تظاهر وارد میدان میشود و از صدای سر کوب شدگان سخن بر زبان می آورد. به راستی باید از مریم قجر پرسید که چه کسی بیشتر از همه در سه ده گذشته زنان را سر کوب کرد؟ جمهوری اسلامی یا انقلاب ایدولوژیکی فرقه ای تو؟ چه کسی بچه های شیر خوار را از ما دران جدا کرد؟ چه کسی حکم طلاق های اجباری را صادر کرد؟ چه کسی دستور داد زنان در فرقه رجوی مورد عمل زنانگی قرار بگیرند و رحم هایشان را جراحی کنند؟ چه کسی زنان و مردان را کیلومتر ها در کمپهای فرقه ای در عراق جدا سازی کرد؟ چرا وبه چه دلیل زنان حق آرایش نداشتند؟ چرا زنان حق بر داشتن روسری را از سر نداشتند چرا و به چه دلیل زنان باید از آزادی های شخصی در درون مناسبات فرقه ای محروم میشدند؟

چرا زنان ناراضی باید کشته میشدند؟ چرا زنان باید بالجبار به عقد مسعود رجوی در می آمدند؟ چرا و به چه دلیل دررقص رهایی گردن بند طلا که با نام مسعود درست شده بود به زنان هدیه میشد تا به گردن خود آویزان کنند و هزاران چرای دیگر امروز چرا باید زنان مجاهد در کشور آلبانی با بیرحمانه ترین شکل ممکن در اسارت گاه های رجوی روزوشب را به تباهی سپری کنند؟ امروز مریم رجوی از پاریس برای زنان در داخل ایران سخنرانی میکند و به آنها رهنمودهایی برای مبارزه و برای رسیدن به حق و حقوق خودشان میدهد چرا و به چه دلیل باید در درون تشکیلات مخوف فرقه رجوی زنان به بدترین شکل ممکن دست به خود کشی بزنند و یا توسط مسئولین خود فرقه از پای در بیایند؟ چرا زنانی همچون مینو فتح علی که همسرش هم در عملیات فرقه ای بنام دروغ جاویدان کشته شده بود باید در خوابگاه زنان کشته شود؟ چرا زنانی که توسط مسئولین مرد مورد تجاوز قرار میگرفتند
با صحنه سازی های مختلف باید کشته میشدند؟ چرا زنانی که خواهان جدایی از مناسبات فرقه ای بودند به بدترین شکل ممکن باید از تشکیلات فرقه ای جدا میشدند با بدترین تهمت ها و ناسزاها؟ امروز در تمامی دنیا زنان به بهترین شکل ممکن از حق و حقوق شخصی خودشان دفاع میکنند و به خواسته های خودشان میرسند اما در درون فرقه تروریستی رجوی هنوز زنان کالا هستند و هنوز هیچگونه حق انتخابی ندارند. آری در مناسباتی که مهوش سپهری، مژگان پارسایی، صدیقه حسینی، مریم حسین نژاد و حکیمه سعادت نژاد و رقیه عباسی و عذراعلوی طالقانی و فهیمه اروانی مریم اکبر زادگان وده ها زن دیگر که از وقیح ترین و بی آبروترین و مزدورترین ها هستند در تشکیلات فرقه ای که در جهت سرکوب نیرویی و به طور خاص زنان رجوی از اینها استفاده میکرد آیا میشود به حق و حقوق زن و مرد در فرقه رجوی فکر کرد؟ در اینجا باید خاطر نشان کنم که مریم رجوی تمامی برنامه های هشت مار س را در طی چند سال گذشته فقط و فقط برای لانسه کردن خودش به اجرا گذاشته است و فقط و فقط برای اینکه تعدادی از زنان عرب و ترک و سیاه و سفید را از کشور های مختلف دور خودش جمع کند و میزبانی کند و پول خرج کند وچندتا هم امضا در راستای حمایت از فرقه رجوی از این زنان بگیرد که شاید یک روزی یک جایی عدوشود سبب خیر برایشان

آیا گرسنگی دادن و کفش و لباس مناسب ندادن و محرومیت از امکانات در کمپ های آلبانی را این مهمانان خبر دارند؟ آیا محرومیت نداشتن تلفن همراه که امروزه کودکان این حق را دارند را در درون مناسبات رجوی خبر دارند؟ آیا حق نداشتن ارتباط با خانواده ها را این مهمانان خبر دارند؟ آیا خانم رجوی که خودت را حامی زنان و مادران و دل سوخته گان میدانی آیا مهمانهای شما خبر دارند که هزاران مادر و پدر و خواهر و برادر لحظه شماری میکنند برای شنیدن صدای جگر گوشه هایشان

واما در آخر باید بگویم خانم رجوی واقعا خجالت آور هست که شما دم از صدای سرکوب شدگان میزنید و باید که لال شوید و در حرمسرای مسعود رجوی خودتان خودتان را محاکمه و مجازات کنید

سید امیر موثقی

آلمان کلن

Werbeanzeigen